என் பெயர் வசந்தா. எனக்கு வயது 24. இப்போதுதான் கல்லூரி மேற் படிப்பு முடித்து முதல் முறையாக ஒரு அலுவலகத்தில் வேலைக்கு சேர்ந்து உள்ளேன். நான் ரொம்ப முற்போக்கு சிந்தனை கொண்ட இந்த காலத்து படித்த பெண். எனக்கு எப்போதும் ஆண்களுக்கு அடங்கி நடக்க பிடிக்காது. எனக்கு அப்பா இல்லை. என் அம்மா தான் என்னை வளர்த்தார்கள். சிறிய வயதில் இருந்தே எனக்கு அவர்கள் தைரியத்தையும், தன்னம்பிக்கையும் ஊட்டி வளர்த்தார்கள். சின்ன வயதில் இருந்தே நான் ஆண்கள் உடைதான் அணிவேன், உடற் பயிற்சி எல்லாம் செய்வேன். கராத்தே கூட கத்து கொண்டு இருக்கிறேன். படித்தது பெண்கள் கல்லூரியில். முதல் முறையாக அலுவலகத்தில் தான் ஆண்களுடன் சேர்ந்து வேலை செய்ய வாய்ப்பு கிடைத்தது. எனது ஊரில் இருக்கும் ஒரு பெரிய மனிதர் அவரது அலுவலகத்தில் எனக்கு வேலை போட்டு கொடுத்தார். அது ஒரு சின்ன அலுவலகம் தான். மொத்தமே எட்டு பேர் தான் வேலை செய்கிறார்கள். அது ஒரு புதிய கம்பெனி. அந்த பெரிய மனிதரின் பையன் IT லைனில் வெளி நாட்டு ஆர்டர் கைப்பற்றும் முயற்சியில் ஆரம்பித்தது. அவன் வெளி நாட்டில் வேலை பார்க்கிறான். அவனுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகவில்லை. அவனுக்கு வயது ஒரு 3...
முதல் நாள் கல்லூரி சீக்கிரமே முடிந்து விட்டதால் வீட்டிற்கு வந்து விட்டேன். அம்மாவும் ரம்யாவும் வருவதற்கு நேரம் ஆகும். வெயிலில் வந்ததால் வியர்வையாக இருந்தது. புடவையை அவிழ்த்து விட்டு குளிக்கலாம் போல இருந்தது. நன்றாக குளித்து விட்டு வந்தேன். வேறு ஒரு காட்டன் புடவை கட்டலாம் என நினைத்தேன். உள்பாவாடை மற்றும் பிரா அணிந்தேன். பின்னர் வேறு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. shorts போட்டு ரொம்ப நாள் ஆச்சு, shorts போட்டுக்கலாம் என தோன்றியது. உள்பாவாடையை கழற்றி விட்டு shorts அணிந்தேன். பின்னர் ஒரு T-Shirt எடுத்து பிரா மேலேயே அணிந்து கொண்டேன். ஏனோ பிராவை கழற்ற வேண்டும் என தோன்றவில்லை. பின்னர் நன்றாக தூங்கி எழுந்தேன். மாலை மணி 5 ஆகிவிட்டது. இன்னும் அம்மாவும் தங்கையும் வரவில்லை. போர் அடித்தது. மஞ்சள் தேய்த்து முகம் கழுவி விட்டு கொஞ்சம் மேக்கப் போட்டு கொண்டேன். T-Shirt போட்டிருந்தாலும் பெண் போலவே இருந்தேன். கண்ணாடி முன் பார்த்து கொண்டிருக்கும் போதே ரம்யா வந்து விட்டாள். "என்ன அண்ணா! முதல் நாள் காலேஜ் எப்படி இருந்தது." "நான் நினைத்த அளவுக்கு மோசமாக இல்லை. யாரும் அவ்வளவா கிண்டல் பண்ணவில்லை" ...